Plein Public

Advies en begeleiding bij kunstprojecten in de openbare ruimte

Bewegend beeld in de openbare ruimte 2003-2010

Naast fysieke kunstwerken zijn ook projecties van bewegende beelden, animaties en videowerken een middel om beeldend in te grijpen in de openbare ruimte. Tussen 2003 en 2010 selecteerde Martine Herman voor het Centrum Beeldende Kunst (CBK) honderden videowerken die na zonsondergang getoond werden in de etalage van het CBK aan de Nieuwe Binnenweg. Door de werken te tonen als eindeloze loop droegen de beelden bij aan de beleving en sfeer van de nachtelijke Binnenweg. Tijdens 24 uur cultuur wordt deze videoprojectie eenmalig herhaald.

Van zonsondergang tot zonsopgang presenteert Kunstuitleen Rotterdam de Open Air Video Gallery. Deze tijdelijke galerie toont eenmalig kunstvideo’s vanuit de etalage. De hele nacht door kijken voorbijgangers op de Nieuwe Binnenweg naar videokunst van Rotterdamse kunstenaars, die een actuele verbinding hebben met het culturele leven in deze stad. De films zijn geselecteerd door curator Martine Herman. Haar criterium: “Kunst moet in dat ene korte moment van vluchtige ontmoeting de aandacht van de argeloze voorbijganger vangen en voor een ogenblik vasthouden.”

Open Air Video Gallery
Datum: 13 t/m 14 september 2014
Tijd: 20.00 – 7.13 uur (zonsondergang – zonsopgang)
Locatie: etalage Kunstuitleen Rotterdam

Martine Herman (1970) is begonnen als ontwerper van kunst in de buitenruimte. Daarnaast is zij ook actief als adviseur en coördinator van kunstprojecten in de openbare ruimte. Door haar jarenlange betrokkenheid bij de beeldende kunst in de Rotterdamse wijken heeft zij een voorliefde ontwikkeld voor kunstwerken die onderdeel zijn van het straatbeeld.

 

Speellijst:

Joris Nouwens brengt in La Belle Histoire een ode aan de schoonheid van de vrouw en aan de kunstenaars die dat in de loop der eeuwen hebben vastgelegd. In enkele tientallen seconden flitsen vrouwenportretten uit de kunstgeschiedenis voorbij.

 

Barbie’s ex-vriend Ken is in de film Ken Digger van Peter Rijnsburger  een goudzoeker met houweel. Als inspiratie diende een fotoserie van een houwende man van Eadweard Muybridge. Rond 1880 fotografeerde hij bewegende mensen met verschillende camera’s. Als je de foto’s snel na elkaar ziet, ervaar je dit als bewegend beeld. Ken is in precies dezelfde 24 poses neergezet en gefotografeerd als in bovengenoemde fotoserie. Hiervan is een videomontage gemaakt die als filmpje te zien is.

De video Tropicana van Amie Dicke gunt de kijker een blik onder water, op deinende lijven in het diepe. Een stroomversnelling in het water zorgt ervoor dat de voorbij zwemmende mensen zich sierlijk, bijna als vertraagd bewegen en worden meegezogen naar één kant.

 

Een moeder houdt haar baby vast. Als de baby huilt toont de moeder geen enkele emotie. Zelfs als zij haar baby kust en aanraakt mist de moeder de expressie die past bij de intieme band tussen moeder en kind. Een film van Hester Scheurwater.

 

Optimizer Customizer van Jan van Nuenen: Een machine die is voorzien is van alle mogelijke technologische snufjes voert een eindeloze repetitieve taak uit. Als er in dit proces iets mis gaat heeft dit een kettingreactie van onverwachte consequenties tot vervolg.

 

In 2006 is in Rotterdam ‘Duin 4.2’ onthuld; een 60 meter interactief duinlandschap van kunstenaar Daan Roosegaarde. Wanneer voetgangers ’s avonds  op de dijk aan de Maas lopen lichten door sensoren honderden led-lampjes op. Het kunstwerk op basis van menselijk gedrag. Deze video toont de voorloper van dit werk.

 

Zwemkindjes van Eveline Ketterings toont een schokkende meditatie op het voorbijgaan van de onschuldige kindertijd.
Kijken we naar een intellectuele crime passionel, de onsterfelijke liefde, het verlies van de jeugd of alleen maar naar een abstract en surrealistisch stilleven van een spartelend meisje in de ijzeren greep van een in gedachten verzonken figuur?

 

Een eenzaam klaproosje heeft zich gevestigd in de stedelijke jungle en beweegt rustig op de wind. Klaproos van Hans Citroen is een ode aan de veerkracht en verfijnde schoonheid van de stadsnatuur.

 

 

Wand is een langzaam bewegende video van Lynne Leegte over mensen onder water.

 

 

Deze derde multimediale wandtekening Sodom en Gomorra is gemaakt voor de Proust-serie van het RO-theater.  Olphaert den Otter maakte dit werk dat vol zit met verwijzingen naar historische gebeurtenissen, figuren en schilderijen naar aanleiding van Proust’s ‘A la recherche du temps perdu’.

 

 

 


Plein Public zorgt ervoor dat kunst er echt komt en dat er echte kunst komt.